Rainy Season

posted on 19 Sep 2010 03:09 by catsmile
ฝนที่ตกอยู่ทางโน้น หนาวถึงคนทางนี้
ยังอยากได้ยินทุกเรื่องราว...
เธอยังขาดอะไรไหม เธอสู้ไหวหรือเปล่า
...อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง...
 
"เธอยังมีฉันอยู่ทั้งคน"
_______________________________________________________
 
สายฝนมาพร้อมกับความชุ่มฉ่ำและความอ้างว้าง...
คิดถึงใครคนนั้น...
 
ช่วงนี้มีโอกาสได้เดินตากฝนอยู่บ่อยๆ
บ่อยซะจนคิดว่าอีกไม่นานคงเป็นไข้หวัด2009 (เกี่ยวมั้ย?)
ฝนตก...ทำให้ได้เห็นอะไรหลายๆอย่าง
โดยเฉพาะ "คู่รัก"
 
ฉันเดินตากฝน เปียกยิ่งกว่าลูกหมาตกน้ำ
ฉันเดินสวนกับคนมากหน้าหลายตา
ทั้งที่หน้าเปื้อนรอยยิ้มหรือกำลังก่นด่าฟ้าฝนอยู่ก็ตาม
คนเหล่านั้นบ้างก็มาคนเดียว บ้างก็มาเป็นกลุ่ม ...
แต่ที่ดูจะดึงความสนใจฉันไปได้มากที่สุดคงเป็น คนที่เดินเป็นคู่...
 
บางคู่เดินภายใต้ร่มคันเดียวกัน
บางคู่เดินจับมือกันไป แม้จะตากฝน...แต่คงไม่หนาวเท่าไหร่หรอกมั้ง
บางคู่ถอดเสื้อคลุมออกให้อีกฝ่าย
บางคู่ก็อยู่ภายใต้เสื้อคลุมนั้นด้วยกัน
ไม่เหมือนกันเลย..ไม่มีคู่ไหนเหมือนกัน
ยกเว้นก็แต่เรื่องเดียว..คือ ไม่มีใครรีบเดินเพื่อหลบฝน...
 
ช่วงเวลาที่คนอื่นต่างพากันรีบเร่งเพราะไม่อยากต้องเปียกปอนไปมากกว่านี้
ตัวฉันกลับเดินทอดน่องอย่างไม่ทุกข์ร้อน ไม่ใช่เพราะมีใครเดินอยู่ข้างๆ
แต่เพราะสายฝนที่ชุ่มฉ่ำนั่นต่างหาก ที่พาความอ้างว้างและเหน็บหนาวเข้ามา
 
อยากจะวิ่งไปให้เร็วที่สุด แต่ก็กลัวจะลื่นล้ม เพราะถ้าล้มไป...
คงไม่มีใครช่วยพยุงให้ลุกขึ้นมา และฉันคงหมดกำลังใจจะเดินต่อ
 
ครั้งหนึ่งที่เดินตากฝน คนสองคนที่เดินนำหน้าฉันภายใต้ร่มสีใสนั้น ดูมีความสุข...
ร่มคันนั้นเล็ก ไม่เพียงพอสำหรับคนสองคน... แต่พวกเขาก็ยังอยู่ด้วยกันอย่างนั้น
และทั้งๆที่อีกคนก็มีร่มอยู่ แต่ดูเหมือนมันจะถูกลืมไปแล้ว....
ฉันยิ้มกับภาพนั้น แต่ร้องไห้กับความรู้สึกที่มี...
 
คิดถึง...เหงา...
 
ถ้ามีเธออยู่เคียงข้างต่อให้ลมแรงเท่าไหร่ ฉันจะไม่ไหวหวั่น
แต่ยามห่างไกลเช่นนี้ ต่อให้เป็นเพียงสายลมบางเบา...
ก็ทำให้หัวใจฉันอ่อนแอลงอย่างมากมายโดยไม่รู้ตัว...
 
 
 
ฉันคิดถึงเธอ ...
เป็นห่วงเธอ ... เหลือเกิน